UK and EU- Iran Relations

پس از سقوط امپراطوري بريتانيا، اين كشور تاثير خود بر جهان را از دست داد و براي عضويت در اتحاديه اروپا با مشكل مواجه شد. با توجه به اينكه اتحاديه اروپا داراي يك هويت واحد از سوي اعضا نيست و هيچ يك از اعضا تصميم گيرنده در سياست گذاري اين اتحاديه نمي باشند، در نتيجه مقاله پيش رو با استفاده از منابع كتابخانه اي، اينترنت و تحليل گفتمان، در چارچوب تيوري رياليسم نيوكلاسيك تلاش در يافتن جايگاه بريتانيا در سياست گذاري هاي اتحاديه اروپا نسبت به ايران را دارد. با تاكيد بر اهميت اتحاديه اروپا در صحنه هاي بين المللي و همچنين در امور اقتصادي و سياسي، مقاله پيش رو به فراز و فرودهاي رابطه ايران با انگلستان به عنوان يكي از مهمترين كشورهاي اتحاديه اروپا مي پردازد. ايجاد رابطه اي تاثير گذار و خردمندانه با اعضاي اتحاديه اروپا و امكان گسترش فضاي همكاري، به ايران اجازه بهره برداري از توانايي هاي اتحاديه اروپا را خواهد داد.

The article tries to examine Britainʹs place in EUʹs policymaking towards Iran. Having in mind the importance of the EU in international stages and also in economic and political matters, the following article has shed light on the ups and downs of Iran’s relations with the UK as one of the important EU-nation states and has concluded that an effective but careful and logical relationship with EU member states could expand the space of more collaborations and in this regard Iran can utilize EU’s capacities. Britain in contrary to the US has avoided military tools and has chosen a negotiating policy toward Iran and has assured other member states of these negotiations. Iran should choose a definite strategy towards EU based on having a complete knowledge of each member – state and their capabilities and special potentials in cooperation with Iran.