موازنه الدلالات المعنويه واللفظيه لكلمتي «الاجر والثواب» (لغوياً وتفسيرياً وادبياً)

ترادف مسيله اي است كه آن را در همه زبان ها مي بينيم و زبان عربي هم از آن مستثني نيست. بنابراين بحث ما در اين مقاله برپايه دو كلمه «اجر و ثواب» بنابر ترادف آنها و دلالتشان در قرآن كريم است كه به جوانب مربوط به آن موضوع مي پردازد تا معاني مختلف آن آشكار گردد . در اين راستا به نمونه هايي از نظر لفظ و معني و اندكي از زيبايي هاي صوتي كه مي تواند در درون آدمي تاثير گذار باشد بحث شده است . اين موضوع با اين دو كلمه با تكيه بر تفسيرهاي مختلف قرآن كريم و كتاب هاي ادبي و لغوي گوناگون نوشته شده است و مي توان به اين نكته مهم اذعان نمود كه دو كلمه « اجر و ثواب» قابليت ترادف ندارند و از نظر معني به دو قسم دنيوي و اخروي تقسيم مي شوند و از نظر آوايي نيز مي توانند تفاوت داشته باشند .

Synonymy is a universal property of language and Arabic is no exception. Our argument in this article concerns the usage and meanings the two words, "ajr and thawab" in the Holy Quran. We explore the different semantic and grammatical dimensions and characteristics of these two words in order to specify their different meanings. Phonological and semantic examples are provided to evidence how beauty of voice and meanings can impact emotions. Our discussion of the two words is based on various interpretations and many linguistic and literary books. We conclude that the two words "ajr” and “thawab" cannot be not synonymous terms of meaning. In fact, they refer to two different dimensions: a worldly dimension and an otherworldly dimension.