دراسه موتيف "الظرف" و"رندي" في شعر ابي نواس الاهوازي وحافظ الشيرازي؛ قرا ه مقارنه

حافظ و ابونواس دو تن از شاعران بنام ايران زمينند. شاعر اول را بيشتر به اشعار غزلي و عارفانه‌اش مي‌شناسند و دومي به باده سرايي در طول تاريخ ماندگار شده است. اما اين ظاهر قضيه است؛ وقتي در اعماق اشعارشان تامل مي‌كنيم رازهاي ناگفته‌اي برملا مي‌شود. دو واژه "رندي" و "ظرف" كه به ترتيب در شعر حافظ و ابونواس از بسامد بالايي برخوردار است، شخصيت اين دو شاعر را معرفي مي‌كند. پس از بررسي معناي اين دو واژه در فرهنگ‌لغتها، به بررسي رندانگي حافظ و ظرافت ابونواس مي‌پردازيم و به اين حقيقت دست مي‌يابيم كه چطور فاصله شش قرن بين آن دو با توجه به همانندي انديشه‌شان، بي‌معني مي‌نمايد. روش تحقيق در اين مقاله تحليلي ـ تاريخي است؛ با توجه به ويژگي‌هاي اجتماعي حاكم بر زمانه‌ دو شاعر و با تحليل شواهد موجود در آثارشان و با نگاهي نقادانه و بي‌طرف به بررسي شخصيت رندانه دو شاعر مي‌پردازيم.

Hafez and Abu-Nowas are two famous Iranian poets. The first is known for his lyrical and mystic poetry and the second, because of the wine poetry, historically remained. But this is the outward appearance, when we reflect on the depth we will know the untold secrets. Two words, "Rendi" and "Zarf", are very frequent in their poetry and those will introduce the characters of these two poets. After examining the meaning of these two words in dictionaries, we will find the truth that although the two are separated by six centuries the similarity between their ideas makes this distance meaningless. The research in this paper is based on historical - analytical method. According to the social characteristics of the poetsʹ era and with critical and objective look at the evidences in their poems we study their personality.