Outbreak of primary pregnancy toxemia in fat tailed ewes due to ultrasonographic misdiagnosis of pregnancy

چهار راس ميش از نژاد دمبه‌دار از يک گله ۴۰ رأسي که در جايگاه بسته نگهداري مي‌شد به دليل از پا افتادگي و افسردگي شديد مورد معاينه قرار گرفتند. به ظاهر ميش‌ها از گروه ميش‌هاي قسر گله بودند که پيش از اين به روش اولتراسونوگرافي از راه شکمي، تشخيص آبستني داده شده بودند. لذا پس از جداسازي از گروه ميش‌هاي آبستن، جيره کم انرژي بر پايه کاه گندم دريافت مي‌کردند. يافتن تصادفي آبستني در ملامسه شکمي ميش‌هاي مذکور به همراه نشانه‌هاي باليني با محوريت درگيري دستگاه عصبي در کنار يافته‌هاي آزمايشگاهي شامل هيپوگليسمي، کتونوري و نتايج کالبدگشايي شامل کبد چرب بسيار شديد و نشانه‌هاي هيستوپاتولوژيک مرتبط، بروز شکل همه‌گير و اوليه توکسمي آبستني را در گله مورد نظر تاييد کرد. هر چند که کاربرد اولتراسونوگرافي در تشخيص آبستني گوسفندان روشي با دقت زياد قلمداد مي‌شود ولي ميزان اين دقت تحت تاثير تجربه و توانمندي کاربر و اجراي صحيح روش‌هاي مديريت توليدمثلي قرار دارد. بروز خطا در تشخيص آبستني در ميش‌هاي مورد نظر به عنوان علت اصلي زمينه ساز بروز اين همه‌گيري قلمداد گرديد.

Four fat-tailed ewes from an indoor flock (n=40) were examined for recumbency and depressive nervous signs. They were from a seemingly nonpregnant group of the flock that had been diagnosed by transabdominal ultrasonography. The ration consisted of mainly wheat straw since their separation from the pregnant group. Detection of pregnancy on abdominal palpation along with depressive nervous signs and laboratory findings of hypoglycemia, ketonuria with severe fatty liver at necropsy followed by relevant histopathological findings confirmed an outbreak of primary pregnancy toxemia. While ultrasonographic pregnancy diagnosis is known as an accurate method, its accuracy could be strongly influenced by technical inexperience and improper implementation of the method. Indecent execution of the technique was considered the key predisposing factor for current outbreak.