تحليل العناصر اللغويّه في شعر قيصر امين بور من الوجهه الاسلوبيّه

قيصر امين‌پور (1386-1338) از چهره هاي صاحب سبك در حوزه شعر معاصر فارسي است. يكي از وجوه مهم سبك‌شناسيِ اشعار او، زبان متمايز شعرهايش است كه در سه محور عمده واژگان، تركيب‌ها و نحو برجسته است. در اين نوشتار، سعي شده است با تكيه بر اين سه محور، به مهم‌ترين ويژگي‌هاي زباني شعر او پرداخته شود تا در نهايت سبك خاص شاعر در حوزه زبان آشكار شود و به اين پرسش اساسي كه "مهمترين ويژگي‌هاي شعر امين‌پور براي ساخت سبك خاص خود در اشعارش كدام‌ها است؟!" پاسخ داده شود. بيان ساده و امروزي، نوآوري در واژگان و تركيبات، تناسب واژگاني (مراعات نظير)، برجستگي برخي واژگان، بازي با كلمات و معنا، استفاده از نماد و رمز، دستورمندي و ساختار نثر گونه جملات، مهم‌ترين ويژگي‌هاي زباني امين‌پور هستند كه در اين مقاله مورد بررسي و تحليل قرار گرفته‌اند.

Qeysar Aminpour (1959-2007) is one of the outstanding figures in contemporary Persian poetry. One of the prominent aspects of his poetic style is the distinct language of his poems in the three areas of lexicon, compositions and syntax. Relying on these three areas, this study attempted to investigate the most important linguistic features of his poetry in order to figure out special style of the poet in the realm of language and to answer the fundamental question “What are the prominent features of Aminpour’s style of poetry that make it idiosyncratic?” Simple and modern language, innovative in lexicon and compositions, collocation of lexicon (symmetry), prominence of some words, playing on words and meanings, using codes and symbols, grammaticality and prosaic structure of sentences are among the most significant characteristics of Aminpour’s language which were examined and analyzed in this paper.