Chinese - Iranian Military Relations

اين مقاله به ابعاد استراتژيك و سياسي روابط دفاعي بين ايران و چين در حوزه ديپلماسي دفاعي توجه دارد. بعلاوه، مقاله حاضر مشخص مي‌سازد كه چرا دو كشور بدنبال ارتقا روابط خود به سطح استراتژيك هستند. ديپلماسي دفاعي ابزار مهمي در روابط بين‌الملل است و مي‌تواند ساز و كار مبنايي مهمي باشد كه ديپلماسي دفاعي را به ابزار ژيوپليتيك مهمي مبدل سازد. با وجود اينكه تحقيقات اندكي در مورد ديپلماسي دفاعي ايران و چين در ادبيات امنيت بين‌المللي وجود دارد، اين نوع رابطه اثرات مهمي بر امنيت منطقه‌اي شرق آسيا و خاورميانه خواهد داشت. اين مفهوم- به ويژه بعد از سال 2013- محرك اصلي روابط پيچيده ايران و چين است و دو كشور مجموعه‌اي از اقدامات اعتمادساز را در روابط نظامي-دفاعي دو جانبه خود انجام داده‌اند. بر اين اساس دو كشور بدنبال توسعه پيوندهاي سودمند متقابل براي ثبات بين‌المللي و منطقه‌اي هستند. اين مقاله به اين مسيله مي‌پردازد كه چين و ايران چگونه مي‌توانند بدنبال تمرين‌هاي نظامي مشترك در دوران رياست جمهوري روحاني باشند و چرا ديپلماسي دفاعي جمهوري اسلامي به استمرار برنامه نوسازي نظامي با چين وابسته است كه مي‌تواند امكانات در دسترس نيروهاي مسلح ايران را افزايش دهد. با اين حال، در اين مقاله استدلال شده كه به خاطر ملاحظات سياسي چين و نقش آمريكا، پيوندهاي دفاعي چين و ايران ضعيف و سطحي باقي مي‌ماند.

This article outlines the dimensions of defensive relations between Iran and China, both from political and strategic aspects on the scope of defense diplomacy. Furthermore, the article shows, why the two countries are seeking to upgrade their relationship to a strategic level. In this respect, defense diplomacy is an important tool in international relations, and can illustrate the underlying mechanism that makes defense diplomacy an effective geopolitical tool. Although, there is a paucity of research on Iran-China defense diplomacy in the international security literature, yet this relationship has important implications for East Asia and Middle East regional security. This concept -specifically after 2013- became the central dynamics of the complex relationship between Iran and China where both countries have institutionalized a series of confidence building measures in bilateral defense-military relations. In this sense, the two countries seek to develop mutually beneficial ties to a stable international and regional environment. This paper discusses how China and Iran are preparing to launch a joint military exercise during the Rouhani era and in what ways the Islamic Republicʹs defense diplomacy has engaged in a continuing military modernization program with China that is expanding the capabilities available to the Iranian arms forces. Nevertheless, the paper suggests that due to Chinaʹs political considerations and U.S. role in this regard, Sino-Iranian defense ties remain relatively shallow and sketchy.