Title of article
تاريخ آسيب شناسي باستاني و جمعيت شناسي باستاني
Author/Authors
Rezaian، Jafar نويسنده Department of Anatomy, Faculty of Medicine, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran ,
Issue Information
فصلنامه با شماره پیاپی 0 سال 2015
Pages
6
From page
151
To page
156
Abstract
نشانه هاي بيماريهاي امروزه مي تواند براي دانشمندان كمك كننده و رهيافتي
تشخيصي به ازمنه هاي كهن باشد. به دانش بررسي بيماري ها در گذشته ديرين
آسيب شناسي گفته مي شود.
سرچشمه بيماري، فرگشت و پيشرفت بيماري در گروهه هاي بشري در درازي
تاريخ و چگونگي سازگاري انسان با آن موضوع دانش آسيب شناسي باستاني
است. در سده نوزدهم بررسي هاي دقيق مناسبي در زمينه سيفليس پيش از كلمبي
انجام گرفت. و سپس در اغازين سده بيستم پژوهش ها توسط ورشو، جونز،
پوتناتم، هردليكا، رافر و ديگران در زمينه هاي گسترده اي از ترافيناسيون گرفته
تا شيستوزوميازيس انجام گرفت. در سده بيستم افرادي همچون هوتون، استوارت
و ديگران پاليوپاتولوژي با پاليودموگرافي در هم آميختند و پيشينه از بهداشت
باستاني بدست آمد
. در ميانه هاي سده بيستم و پس از آن جاركو، بروسول، كوك بورن بر اساس
پاتولوژي استخواني به استنباط بيماريهاي باستاني موميايي ها پرداختند اين موضوع
مي توانست انقلابي در پاليوپاتولوژي ايجاد كند كه برجسته ترين فرد اين دوره
ويليام اورتنر است. با توجه به گسترش يافتن اين دانش در جهان هدف از اين
مقاله آشنايي خوانندگان با اين رشته و پرداختن و آغاز راهي براي گسترش آن در
كشور عزيزمان است كه ميراث گرانبار باستاني دارد.
Journal title
Journal of Research on History of Medicine
Serial Year
2015
Journal title
Journal of Research on History of Medicine
Record number
2392928
Link To Document