بررسي ديدگاه دانشجويان پرستاري دانشكده پرستاري و مامايي سنندج درباره عوامل تسهيل كننده و بازدارنده آموزش باليني (90-89)

چكيده زمينه و هدف: موانع و مشكلات آموزش باليني اثرات نامطلوبي بر دستيابي به اهداف حرفه پرستاري دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسي عوامل تسهيل‌كننده و بازدارنده آموزش باليني از ديدگاه دانشجويان پرستاري دانشكده پرستاري و مامايي سنندج سال 90-89 انجام شد. روش بررسي: در يك مطالعه توصيفي- مقطعي، با استفاده از روش نمونه‌گيري سرشماري، ديدگاه ‌160 نفر دانشجوي پرستاري كارورز و كارآموز بررسي شد. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه محقق ساخته شامل مشخصات فردي و سوالاتي در زمينه عوامل تسهيل‌كننده و بازدارنده آموزش باليني (جمعاً 64 سوال) در پنج مقياس ليكرت از كاملاً موافقم تا كاملاً مخالفم بود. روايي محتواي با استفاده از نظر اساتيد و پايايي آن با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ 78/0 تاييد شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي و آزمونt-test در سطح اطمينان 95 درصد تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: مهمترين عامل تسهيل كننده آموزش باليني از ديدگاه دانشجويان كارآموز و كارورز ارتباط بين مربي- دانشجو بود. در حاليكه مهمترين عامل بازدارنده از ديدگاه دانشجويان كارآموز امكانات موجود در بيمارستان و از ديدگاه دانشجويان كارورز ويژگي مربيان بود. عوامل بازدارنده در حيطه‌هاي رضايت دانشجو از نحوه ارايه دروس عملي و تيوري (006/0P=) و رضايت دانشجو از قوانين در بخش (02/0=P) در دو گروه كارآموز و كارورز تفاوت معني‌داري را نشان داد. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد ويژگي و مهارت تدريس مربيان به عنوان موانع بازدارنده آموزش باليني بود. انتخاب مدرسين مبتكر و خلاق در كنار سعي و تلاش دانشجويان مي‌تواند يكي از راهكارهاي موثر درارتقاي كيفيت آموزش باليني مطرح باشد.