تاثير تكنيك آرامسازي پيشرونده عضلاني بر خستگي بيماران تحت درمان با همودياليز

زمينه و هدف: خستگي يكي از عمده‌ترين شكايت‌هاي گزارش شده در افراد همودياليزي است كه بر وضعيت جسمي، رواني، عاطفي و شناختي آنان تاثيرات بسياري مي‌گذارد. اين مطالعه به منظور تعيين تاثير تكنيك آرامسازي پيشرونده عضلاني بر ميزان خستگي بيماران تحت درمان با همودياليز انجام شد. روش بررسي: اين پژوهش يك كـارآزمايي بـاليني در سـال 1392 بود. 90 بيمار همودياليزي در 2 مـركز همودياليز شهرستـان گنابـاد و يـزد به روش نمونه‌گيري مبتني بر هدف انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه كنترل (45) و آزمون (45) تقسيم شدند. آموزش آرامسازي پيشرونده عضلاني، در 3 جلسه به افراد گروه مداخله ارايه شد و از آن‌ها خواسته شد كه به مدت 6 هفته، روزي 1 بـار به انجـام آرامسـازي بپـردازند و پـس از هـر بـار انجـام آرامسازي، برگه ثبت آرامسازي را تكميل كنند. براي گروه كنترل هيچ آموزشي ارايه نشد. سپس شدت خستگي در دو گروه با هم مقايسه شد. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه مشخصات دموگرافيك، ابزار سنجش شدت خستگي و چك ليست‌هاي خودگزارش دهي جمع‌آوري گرديد. داده‌ها با نرم افزارSPSS و روش‌هاي آماري توصيفي و استنباطي تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد بين دو گروه اختلاف معني‌داري در سطوح خستگي قبل از مداخله وجود نداشت (1=p)، در حالي كه بعد از مداخله تفاوت دو گروه معني‌دار گرديد (001/0?p). نتيجه‌گيري: با توجه به كاهش سطح خستگي بيماران همودياليزي، پيشنهاد مي‌گردد اين تكنيك در بخش‌هاي همودياليز آموزش داده شود.