همبستگي رفتارهاي خود مديريتي صرع با حملات تشنج در بيماران عضو انجمن صرع ايران

زمينه و هدف: صرع يك بيماري مزمن با حملات تشنجي است كه وضعيت ناتوان كننده‌اي را براي بيمار ايجاد مي‌كند.رفتارهاي خود مديريتي صرع شامل فعاليت‌هايي است كه فرد مبتلا، جهت مديريت بيماري خود انجام مي‌دهد و به نظر مي‌رسد بر تعداد حملات تشنج بيمار نيز موثر مي‌باشد.اين مطالعه با هدف بررسي ميزان رفتارهاي خود مديريتي صرع و رابطه آن با تعداد حملات تشنج در بيماران مصروع انجام گرديده است. روش بررسي: پژوهش حاضر از نوع همبستگي است كه بر روي 120 بيمار عضو انجمن صرع ايران، بر اساس معيارهاي ورود و با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس صورت گرفته است. جهت گردآوري داده ها پرسشنامه‌هاي اطلاعات جمعيت شناسي، رفتارهاي خودمديريتي صرع DiIorio و چك ليست ثبت تعداد حملات تشنج مورد استفاده قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS 16 و آزمون‌هاي ضريب همبستگي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين نمره كلي رفتارهاي خودمديريتي در واحدهاي پژوهش 54/21±05/118، بيشترين نمره (ميانگين درصد) كسب شده در حيطه مديريت تشنج (9/79) و كمترين نمره در حيطه مديريت دارو (56/57) بود. بين رفتارهاي خود مديريتي صرع و تعداد حملات تشنج رابطه آماري معني‌داري و معكوس وجود داشت (3/0-r= ،001/0P ). نتيجه‌گيري: فراواني انجام رفتارهاي خود مديريتي صرع در واحدهاي پژوهش، در حد متوسط بود. در بيماراني كه به ميزان بيشتري رفتارهاي خود مديريتي صرع را در زندگي روزمره انجام داده بودند، حملات تشنج كمتري وجود داشت.