انگيزه كاري پرستاران: چالشي بزرگ براي سيستم سلامت (مرور نظام‌مند)

زمينه و هدف: انگيزش حالتي دروني اسـت كه انسان را به انجام فعاليت وا مي دارد. انگيزش با عواملي همچون رضايت شغلي، كيفيت خدمات ارائه شده و ماندگـاري پرستاران در حرفه پرستاري ارتباط دارد. هـدف از انجام اين مطالعه بررسي مطالعـات مختلف و واكاوي وضعيت انگيزش شغلي پرسـتاران ايران و ساير كشورها مي باشد. روش بررسي: از طريق مـرور سيستماتيك بعد از ورود كليد واژه هـاي مرتبط با موضـوع در پايگاه هاي مختلف داده اي، اعمال فيلترينگ مختلف و حذف مقالات تكراري نهايتاً 10 مقالۀ انگليسي و 3 مقالۀ فارسي مورد بررسي قرار گرفت. براي بررسي كيفيت نتايج مطالعات از معيار استروب استفاده شد. يافته ها: انگيزش شغلي پرستاران در اكثر مطالعات در سطح پاييني قرار داشت. مهمترين عوامل انگيزش شغلي پرستاران شامل موارد زير بود: داشتن حس بشـر دوستي، تعاملات بين فـردي مناسب و محتـرمانه، حقوق و پاداش كـافي، ساعـت كاري مناسب و داشتن فرصت براي انجام امور شخصي، استقلال كاري بالا، حمايت مسئولين و ارزش دادن به حرفه، ديدگاه جامعه نسبت به پرستاري و عدم تبعيض در شرايط كاري و پرداخت ها. نتيجه گيري: بنظر مي رسـد با در نظر گرفتن عوامل فوق از سـوي مسئولين وزارت بهداشت، مديران بيمارستان ها و پرستاران بتوان از بي انگيزگي و يـا كم انگيزگي پرستاران كاست و بر هر چه پر نشاط تر شدن و كارايي سيستم سلامت افزود و از هدر رفت سرمايه هاي انساني و مالي كشور پيشگيري كرد.