تحليل جايگاه مديريت روستايي مبتني بر رويكرد حكمروايي خوب در توسعه پايدار روستايي (مطالعه موردي: مقايسه بخش مركزي كوهدشت و بخش لواسانات شميرانات)

هدف: رويكرد حكمروايي خوب روستايي با تاكيد بر سه ركن اصلي دولت، بخش خصوصي و جامعه مدني به حضور فعّال و اثرگذار اين اركان در سايه مشاركت، شفافيّت، پاسخ گويي، قانون‌مندي، عدالت، اجماع گرايي، مسووليت پذيري،كارآيي و توسعه انساني تاكيد دارد. هدف از اين پژوهش، بررسي جايگاه مديريت روستايي مبتني بر رويكرد حكمروايي خوب در توسعه پايدار روستايي «مقايسه بخش مركزي كوهدشت و بخش لواسانات شميرانات» است. روش: پژوهش از نوع توصيفي تحليلي بوده و روش پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر نحوه گردآوري داده ها، پيمايشي است. جامعه آماري؛ شامل خانوارهاي روستايي دو منطقه مورد مطالعه با 27 روستاي نمونه و 280 خانوار است. ابزار گردآوري داده ها از نوع پرسش نامه بوده كه به صورت تصادفي در روستاهاي نمونه تكميل شد. به منظور تحليل داده ها و آزمون فرضيه ها نيز از مدل ويكور و آزمون هاي آنوا توكي و رگرسيون چند متغيّره استفاده شده است. يافته‌ها: مطابق يافته هاي مدل ويكور، مديريت مبتني بر رويكرد حكمروايي خوب و سطح پايداري سكونت گاه ها در دو منطقه مورد مطالعه از وضعيّت بسيار متفاوتي برخوردار است؛ به طوري كه در هر دو منطقه، روستاهايي كه از وضعيت حكمروايي خوبي برخوردارند، پايداري بهتري نيز دارند. هم‌چنين، تحليل رگرسيون چند متغيّره، نشان دهنده تاثير و ارتباط معني دار بين مولفه هاي حكمروايي خوب و توسعه پايدار روستايي است. محدوديّت ها: محدوديّت هاي اين پژوهش شامل وسيع‌بودن حجم نمونه و جامعه مورد مطالعه و تطابق مدل نظري پژوهش با مدل تجربي آن بود. راه‌كارهاي عملي: درنظرگرفتن رويكرد حكمروايي خوب در نظام مديريت روستايي مي تواند موجب سرعت بخشي روند توسعه پايدار روستايي شده و از ناپايداري سكونت گاه ها جلوگيري كند. اصالت و ارزش: اين مقاله ضمن مقايسه تطبيقي دو منطقه با نظام مديريت، سطح حكمروايي و پايداري متفاوت، مي تواند كاستي‌هاي موجود در ساختار مديريت يك‌پارچه كنوني روستاهاي كشور را واضح تر نشان دهد.