ريزنشت ترميم در كلاس پنج كامپوزيت با استفاده از نور led و qth در فاصله هاي تابشي و زمان هاي نگهداري گوناگون

بيان مساله: بستن لبه‌اي يكي از اساسي‌ترين فاكتورها در دوام و موفقيت باليني ترميم هاي دندانپزشكي است. انقباض ناشي از پلي مريزاسيون و ريزنشت يكي از عوامل محدود كننده و بحراني در كامپوزيت رزين ها مي باشند. هدف: هدف از اين بررسي، ارزيابي اثر دو دستگاه لايت‌كيور گوناگون بر روي ريزنشت حفره هاي كامپوزيت رزين در شرايط گوناگون است. مواد و روش‌: حفره هاي cl v بر روي سطح باكال 80 دندان پر‌مولر فراهم شد. دستگاه لايت‌كيور (qth) optilux 501 و (led) led metron براي پليمريزاسيون كامپوزيت رزين (z100) در دو فاصله ي دو و هشت ميلي‌متري استفاده شد. چهار گروه پس از 24 ساعت و چهار گروه پس از سه ماه نگهداري در آب 37 درجه ي سانتي گراد در محلول نيترات نقره قرار گرفتند. دندان ها، به صورت طولي برش خورده و نفوذ داي ارزيابي شد. از آزمون آماري كروسكال واليس (kruskal wallis) و مان ويتني (mann whitney) براي مقايسه ي داده‌ها استفاده شد. يافته ها: آزمون آماري كروسكال واليس تفاوت آماري چشمگيري در اندازه ي ريزنشت هشت گروه مورد بررسي نشان نداد، ولي آزمون آماري مان ويتني، در لبه ي عاجي ترميم با دستگاه qth نسبت به led كاهش چشمگير ريزنشت را نشان داد. افزايش فاصله و زمان نگهداري بر ميزان ريزنشت اثر نگذاشت، ولي دو دستگاه مورد بررسي در فاصله ي دو ميلي متر، تفاوت معنادار در ميزان ريز نشت را نشان دادند. نتيجه گيري: به دليل استفاده از هدايت كننده نور توربو (turbo light guide) در دستگاه لايت‌كيور led، افزايش فاصله به كاهش بيشتر شدت نور خروجي در led نسبت به qth منجر شد. شدت دستگاه هاي لايت كيور عاملي مهم در ريزنشت است و با افزايش آن، ميزان ريزنشت افزايش مي يابد. در حالي كه، با افزايش فاصله و مدت زمان نگهداري، اثر شدت نور بر ميزان ريزنشت اهميت كمتر دارد.