كاربست نظريه ي كارمن والرو گارسس در نقد ادبي (مورد مطالعه: تعريب صالح الجعفري از رباعيات خيام)

در هر متن ادبي، تعامل پايدار و دو سويه اي ميان صورت و معني اثر برقرار است، به گونه اي كه جداسازي اين دو مولفه از يكديگر و ناديده انگاشتن يكي از آنها، از ارزش و اهميت متن مي كاهد. به طبع ترجمه اين آثار هم ظرافت ها و دقايق خاصي دارد و به توجه و اهتمام ويژه - اي نياز است. به عبارت ديگر متن ادبي، صرف نظر از اولويت دادن به شكل، دارايي ويژگيهاي ديگري نيز هست كه به آن هويتي خاص مي بخشد. در اين پژوهش كتاب رباعيات الخيام كه ترجمه صالح الجعفري از رباعيات شاعر بزرگ ايران خيام نيشابوري است، از منظر مطالعات توصيفي فرايند- مدار ترجمه و با تكيه بر نظريه نقد ترجمه خانم ماريا كارمن والرو گارس بررسي شده است. اين شيوه به فرايند ترجمه يا خود عمل ترجمه مي پردازد. نقد و بررسي اين ترجمه نشان داد براي تطبيق كامل اين نظريه بر آثار ادبي منظوم و منثور- همان گونه كه از نام اين نظريه پيداست - دو راه وجود دارد؛ يا برخي از شاخص هاي اين نظريه چون ترجمه تحت اللفظي و حفظ ساختارهاي نوعي زبان مقصد بايد براي تطبيق بر متون منظوم، تغيير داده شوند و يا عنوان نظريه بايد از ارزيابي آثار ادبي به ارزيابي متون منثور ادبي تغيير داده شود تا بتوان گفت تمام معيارهاي ارائه شده در اين نظريه قابليت اجرا دارند و تكنيك هاي مثبت و منفي و خنثي اعلام شده از سوي نويسنده، درست و بجا هستند.