بررسي اثربخشي درمان شناختي مبتني بر حضور ذهن بر بهزيستي روان‌شناختي و سلامت رواني سالمندان

مقدمه: شيوع بالاي اضطراب وافسردگي در دوره سالمندي و كاهش بهزيستي روانشناختي در اين دوره از زندگي بسيار چشمگير است. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي اثربخشي درمان شناختي مبتني بر حضور ذهن بر بهزيستي روانشناختي و سلامت رواني سالمندان بود.روش كار: جامعه آماري اين پژوهش باليني با طرح پيش­آزمون و پس آزمون با گروه شاهد را كليه سالمندان شهرستان بابل تشكيل دادند. نمونه به تعداد 10 نفر به عنوان گروه آزمون و 10 نفر به عنوان گروه شاهد به شيوه تصادفي ساده انتخاب گرديد. براي جمع آوري اطلاعات از دو پرسشنامه بهزيستي روانشناختي ريف و سلامت روان گلدبرگ  استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از دو روش آمار توصيفي و آمار استنباطي (كوواريانس) استفاده گرديد. يافته ها: پس از انجام درمان شناختي مبتني بر حضور ذهن، بهزيستي روانشناختي سالمندان به شكل معني داري افزايش يافت. همچنين در تمامي مؤلفه هاي اين متغير شامل عواطف مثبت، عواطف منفي، استرس افسردگي، نوروز، اراده و سرزندگي نيز تفاوتهاي پيش­آزمون و پس­آزمون معني دار بوده و سلامت روان سالمندان در گروه آزمون نيز به شكل معني داري افزايش داشته است.  نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه درمان شناختي مبتني بر حضور ذهن بر بهزيستي روانشناختي، سلامت روان و مؤلفه هاي سلامت رواني سالمندان موثر است.