بايسته هاي فقهي- حقوقي و اخلاقي زيست در فضاي مجازي

فضاي مجازي يكي از دستاوردهاي نوپديد بشري است، كه ميليون ها انسان را به خود جذب كرده است. امروزه كمتر كسي است، كه از ارتباط با اين فضاي وسيع، بي نياز باشد؛ به خصوص در سال‌هاي اخير، و با وجود آمدن شبكه هاي اجتماعي، شاهد جذب طيف وسيعي از كاربران به اين شبكه ها هستيم. فعاليت در فضاي مجازي، از آن جايي كه يك پديده، و فعلي از افعال مكلفين است، به طور طبيعي در حيطه احكام فقهي حقوقي قرار مي گيرد. حال سوال اين است: از منظر فقه و حقوق، چه عناويني بر فعاليت هاي مجازي مترتب مي شود؟ فرضيه پژوهش، امكان ترتب 12 عنوان بر اين فعاليت ها مي باشد. بديهي است، يكي از ضمانت هاي مهم اجرايي اين عناوين، فراگيري و به كار بستن آموزه هاي اخلاقي است؛ لذا روش اين پژوهش، توصيفي تحليلي، و در برخي موارد انتقادي است. يافته هاي پژوهش به اين نتيجه رهنمون مي شود، كه براي تحقق احكام فقهي حقوقي و زيست فقه مدار در فضاي مجازي، نيازمند تقويت و به كارگيري آموزه هاي اخلاقي هستيم.