ÖĞRENCİLERİN SAĞLIKLI YAŞAM DAVRANIŞLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Sağlığı geliştirme; sağlığa yönelik herhangi bir davranış ve yaşam durumu için, eğitim, örgütsel, ekonomik ve çevresel desteklerin bileşkesi olarak tanımlanmaktadır. Sağlığı geliştirme konusunda ilerleme; ancak sağlıkta eşitsizliklerin gidermekle sağlanabilir. Sağlığın geliştirilmesinin başarısı, bireyin ve toplumun güçlendirilmesine bağlıdır. Araştırma, Ankara Üniversitesi’nde öğrenim gören hemşirelik bölümü öğrencilerinin, bazı sosyodemografik özelliklerinin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarına etkisinin belirlenmesi amacıyla kesitsel olarak yapılmıştır. Öğrencilerin sağlık davranışları Pender tarafından geliştirilen Sağlığı Geliştirme Modeli’ne (Health Promotion Life-Style Profile) göre araştırılmıştır. Araştırma evreni 2008 yılında hemşirelik bölümünde öğrenim gören 261 öğrenciden oluşmaktadır. Örneklem seçilmeyip evrene ulaşılmaya çalışarak 241 öğrenciye anket uygulanmıştır. Sosyo-demografik değişkenlerle ve sağlık durumunu algılama ile Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği ve alt gruplarının puan ortalamaları arasındaki farklılık; varyansların homojen olduğu durumlarda varyans analizi (ANOVA), iki ortalama arasındaki farkın (independent samples t testi) önemlilik testi, ve hangi gruplar arasında farklılık olduğunu bulmak için de LSD testi ile incelenmistir. Varyansların homojen dağılmadığı durumlarda ise nonparametrik testlerden Mann Whitney-U ve Kruskall Wallis Varyans Analizi uygulanmıştır. Sonuç olarak; hemşirelik öğrencilerinin Sağlıklı Yasam Biçimi Davranışları Ölçeği toplam puan ortalaması 122.02 ± 16.07’dir. Hemşirelik öğrencilerinin, sağlık durumlarını genelde iyi olarak algıladıkları, hemşirelik öğrencilerin en düşük ortalama puanın egzersiz davranışında, en yüksek ortalama puan ise kendini gerçekleştirme davranışında olduğu saptanmıştır. Sosyal aktivitenin, yaşın, anne ve baba mesleğinin, gelir düzeyinin, gelir düzeyinin gereksinim karşılama durumunun, sağlığı korumayla ilgili eğitim almasının ve sağlık çalışanı yakını olmasının, sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını etkilediği saptanmıştır.