17-19 YAŞ ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİSİ ERGENLERDE DEPRESYON DÜZEYİ, SOSYAL İŞLEVSELLİK VE SORUN ÇÖZME BECERİSİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Bu araştırmada 17-19 yaş üniversite öğrencilerinin depresif belirti düzeyi, sosyal işlevsellik ve sorun çözme becerilerinin belirlenmesi ve sosyodemografik değişkenlerle ilişkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. İstanbul’da bir devlet üniversitesinde öğrenimini sürdüren toplam 1801 öğrenciden çalışmayı kabul eden 351 öğrenciye sosyodemografik bilgi formu, Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Sorun Çözme Ölçeği (SÇÖ) ve Sosyal Uyum Kendini Değerlendirme Ölçeği (SUK-DÖ) uygulanmıştır. Çalışmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 18.36±0.57’dir. SÇÖ’ye göre %53.8’i etkili sorun çözme becerisine sahip olduğu ve SUK-DÖ’ye göre %86’sının sosyal işlevselliğinin normal sınırlarda olduğu saptanmıştır. Kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre sosyal uyumlarının daha iyi olduğu bulunmuştur. Sorun çözme ve sosyal işlevsellik arasında ilişki bulunamazken, depresyon ve sosyal işlevsellik arasında negatif ve ileri derecede anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Depresif belirti düzeyi arttıkça sosyal işlevsellik azalmaktadır. Depresif belirti düzeyi ile sorun çözme arasında bir ilişki bulunamamışken, depresif belirti düzeyi ile sosyal işlevsellik arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sosyal işlevselliğin depresyonda hem koruyucu rol oynayabileceği hem de depresyonun etkilediği alanlardan olabileceği dikkate alındığında sosyal yaşamın büyük ölçüde değiştiği üniversite yaşamının başında öğrencilerin sosyal işlevselliğini artıracak aktivitelere yöneltilmesinin ve gereksinim duyduklarında psikolojik destek almalarının önemli olduğu düşünülebilir.