شيوع هپاتيت C و عوامل مرتبط با آن در اهدا كنندگان پايگاه انتقال خون كرمان، نيمه دوم سال 1382

سابقه و هدف بيماري هاي قابل انتقال از طريق خون به دليل مرگ و مير و از كارافتادگي بالا داراي اهميت بسزايي هستند كه در اين ميان عوامل عفوني از قبيل هپاتيت و ايدز نقش مهمي دارند. ويروس هپاتيت C يكي از شايعترين علل بيماري كبدي و مهمترين عامل بروز هپاتيت هاي بعد از انتقال خون است. از آنجا كه تشخيص اين بيماري هم براي خود شخص و هم جهت جلوگيري از انتشار در جامعه مهم است. اين مطالعه به منظور بررسي شيوع هپاتيت C و عوامل مرتبط با آن در اهداكنندگان خون در شهر كرمان در نيمه دوم سال 1382 انجام شده است. مواد و روش ها اين مطالعه از نوع مقطعي و مطالعه داده هاي موجود است، 15252 نفر از اهدا كنندگان كه طي نيمه دوم سال 1382 در پايگاه كرمان خون اهدا كرده بودند، سرشماري شدند؛ داده ها با استفاده از فرم اطلاعاتي شامل خصوصيات دموگرافيك، آزمايش HCV-Ab (و در صورت نتيجه مثبت تست RIBA) جمع آوري شد. سپس نتايج با استفاده از آمار توصيفي بيان و براي بررسي عوامل مرتبط از آزمون كاي-دو استفاده گرديد. يافته ها تست قطعي هپاتيت C در 0.39% اهدا كنندگان مثبت بود. هپاتيت C در مردان، اهداكنندگان بار اول، مشاغل پرخطر و تحصيلات پايين شايع تر بود، ارتباطي بين سن و وضعيت تاهل با ابتلا به هپاتيت C وجود نداشت. نتيجه گيري و توصيه ها: شيوع هپاتيت C در اهداكنندگان خون كرمان در مقايسه با ساير مطالعات كمتر بود كه نشان دهنده ارتقاء سيستم غربالگري سازمان انتقال خون ايران است. همچنين با نگاهي به شيوع پايين هپاتيت C در اهداكنندگان با سابقه توجه بيشتر به اين عزيزان و ترغيب آنان براي اهدا خون مكرر در جهت تامين خون سالم و كافي ضروري به نظر مي رسد.