ليشمانيوز جلدي در جنگ تحميلي عراق عليه جمهوري اسلامي ايران طي سال هاي 67-1359

سابقه وهدف ليشمانيوز جلدي عفونت ناشي از تك ياخته اي است كه آن را ليشمانيا مي نامند. ليشمانيوز يكي از بيماري هاي اصلي منتقله توسط بند پايان در جهان مي باشد. كه مي تواند در اثر نيش پشه خاكي به انسان انتقال يابد. ليشمانيوز جلدي يكي از بيماري هاي عفوني در زمان جنگ تحميلي براي رزمندگان به حساب مي آمد، كه به علت فعاليت در مناطق اندميك بيماري كه عمدتا در مناطق جنوب غربي كشور متمركز بود. نيرو هاي نظامي به لحاظ فعاليت در مناطق اندميك مستعد آلودگي به بيماري فوق قرار دارند. لذا اقدامات بهداشتي تلفيقي براي پيشگيري از اين مشكل الزامي است. هدف از اين مطالعه بررسي وضعيت بيماري در طي هشت سال جنگ تحميلي مي باشد. مواد وروش ها در اين مطالعه توصيفي - مقطعي كه طي سال هاي 1359- 1367 انجام گرديده، داده هاي مربوط به 13829 در نرم افزار 5/11- SPSS مورد آناليز قرار گرفت. به علاوه باآمارهاي ديگر سازمان هاي كشوري نيز مورد ارزيابي،مقايسه قرارگرفت. يافته ها مطالعه حاضر نشان مي دهد كه بيماري ليشمانيوز جلدي دراستان هاي مستقر در مناطق جنگي به ويژه خوزستان با تعداد 35275 مورد از شيوع بالايي برخوردار بوده است ضمن اينكه بيماري در استان آذربايجان غربي با142 مورد كمترين ميزان شيوع را داشته است. ناگفته نماند كه در طي سالهاي جنگ بيماري ليشمانيوز جلدي دراستان هاي اردبيل و قم و... به هيچ وجه شيوع نداشته است. نتيجه گيري نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي دهد كه بيماري ليشمانيوز جلدي يكي از مشكلات بهداشتي سال هاي جنگ تحميلي محسوب مي شده است و اقدامات بهداشتي براي كنترل بيماري كافي ويا عملي نبوده است و لذا لازم است جهت مهار بيماري با استفاده از دانش روز همانند ليشمانيز اسيون استاندارد شده، توجه كافي صورت گيرد.