بررسي اپيدميولوژيك تومورهاي مغز در بيماران جراحي شده در بيمارستان بعثت نهاجا در سال هاي 1382- 1378

سابقه و هدف شيوع تومورهاي CNS در حدود 17-10در هر100000نفر براي تومورهاي اينتراكرانيال و1 تا 2 در100000نفر براي تومورهاي اينترااسپاينال مي باشد. مطالعات پيشين برخي ريسك فاكتورها را در بروز تومورهاي CNS دخيل مي دانند. در اين مطالعه ما برخي از ريسك فاكتورهاي مرتبط مثل سن، جنس، سابقه راديشن به سر، سابقه خانوادگي و سيگار را بررسي كرديم. مواد و روش ها اين مطالعه به صورت مرور موارد case-series)) بر روي 40 بيمار بستري شده در بيمارستان بعثت نهاجا با تشخيص تومور مغزي در طي سالهاي 1378-1382 انجام شد. تشخيص اين بيماران توسط آسيب شناسي تاييد شده بود. جمع آوري اطلاعات با استفاده از يك چك ليست شامل 7 متغير شامل نوع تومور، محل تومور، سن و جنس بيمار، سابقه انتشار به سر، سابقه خانوادگي و سيگار طي بررسي پرونده بيماران مورد مطالعه صورت گرفت. اطلاعات حاصل وارد نرم افزار SPSS نسخه 5/11 شد و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها از ميان 40 بيمار مورد مطالعه (5/62%)25 مورد مرد و (5/37%)15 مورد زن بودند. بيشترين فراواني تومورها در بالغين به ويژه در دهه 4 و 5 زندگي بود. در بين تومورها گليوم ها با 45% شايعترين تومور و پس از آن مننژيوما با 5/22% بيشترين فراواني را دارا بودند. فراواني تمام تومورها بجز مننژيوما در جنس مذكر بالاتر بود. 10% از بيماران سيگاري بودند. نتيجه گيري جنس و سن در بروز تومورها نقش مهمي را دار مي باشند. نئوپلاسم هاي اوليه اينتراكرانيال با افزايش سن، افزايش مي يابد. درگيري در جنس مذكر بيشتر است اما فراواني برخي تومورها مثل مننژيوما در جنس مونث بالاتر است. برخي ريسك فاكتورهاي محيطي را در بروز تومورهاي مغز موثر مي دانند كه با شناسايي و حذف آنها مي توانيم ريسك ابتلا را كاهش داد.