شيوع اختلال استرس بعد از صدمه (PTSD) در پرسنل پايور و وظيفه در پادگانهاي نزاجا شهر تهران در سال 1384

سابقه و هدف اختلال استرس بعد از صدمه (PTSD: post Tarumatic Stress Disoeder) درافراد با مواجهه اي كه درآن ترس يا موقعيتي بدون كمك در تماس با وقوع حادثه وتلاش براي اجتناب از آن وجود دارد، ايجاد مي شود.اين علائم ممكن است از يك ماه بعد ازواقعه شروع شده و بخش هاي چشمگيري از زندگي فرد را تحت تاثير قراردهد.اين مطالعه با هدف تعيين شيوع PTSD درپرسنل پايور ووظيفه نزاجا شهر تهران در سال 1384 انجام گرديد. مواد و روش ها اين مطالعه مقطعي توصيفي برروي 355 نفر پرسنل پايور ووظيفه نيروي زميني ارتش جمهوري اسلامي ايران در پادگانهاي شهر تهران كه در سال 1384 مشغول به خدمت بودندصورت گرفت. نمونه گيري از نوع تصادفي خوشه اي-طبقه ايمي باشدواز هر طبقه كه از پادگان هاي شهر تهران است به تناسب جمعيت نمونه گيري شد. تشخيص PTSD براساس معيارهاي DSM-IV_TR توسط روانپزشك صورت گرفت. داده هاي به دست آمده توسط نرم افزار 5/11 SPPP مورد بررسي تجزيه وتحليل قرار گرفت. يافته ها ميا نگين سني نمونه ها 68/20 و ميانگين مدت خدمت ايشان 24 ماه بود.9/14% از افراد مورد بررسي مبتلا به PTSD بودندو بيشترين علل ذكر شده از سوي پرسنل مبتلا به بيماري PTSD شامل تصادف (2/30%) وانفجار (4/9%) مي باشد.مبتلايان به PTSD داراي ميانگين سني و ميانگين مدت خدمت بالاتر بودند.(5%> p) نتيحه گيري: پرسنل مبتلا به بيماري PTSD 9/14% از كل افراد را تشكيل مي دهند. كاهش مدت خدمت، افزايش استانداردهاي ايمني و مقررات وآموزش حرفه اي توصيه ميگردد