يافته هاي باليني و اپيدميولوژيك كودكان و نوجوانان مصدوم در زلزله سال 1382 شهر بم

هدف: هرچند تاكنون زلزله هاي متعددي در ايران به وقوع پيوسته ولي تاكنون گزارش مستندي از اطلاعات دموگرافيك و باليني آنان منتشر نشده است. بدين منظور اين مطالعه در كودكان و نوجوانان حادثه ديده در زلزله سال 1382 شهر بم كه در بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي تهران بستري گرديدند طراحي و انجام شد. روش مطالعه: در يك مطالعه مجموعه موردي (Case Series) به صورت گذشته نگر كليه مصدومين زلزله بم با سن 18 سال و كمتر از آن بستري شده در بيمارستان هاي امام خميني، سينا و شريعتي دانشگاه علوم پزشكي تهران مورد بررسي قرار گرفتند. اطلاعات مورد نياز از پرونده آنان استخراج شد. يافته ها: از مجموع 440 مورد مصدوم زلزله بستري شده در بيمارستان هاي مذكور، 25.4% (51 پسر و 61 دختر) را كودكان و نوجوانان تشكيل مي دادند. 82% كودكان طي سه روز اول پس از زلزله به بيمارستان منتقل شدند. شايعترين بخش آسيب ديده بدن اندام ها بود كه 75.9% آسيب ها (61.6% به تنهايي و 14.3% همراه با بخش هاي ديگر) را تشكيل مي داد. 34.5% مصدومين تحت عمل جراحي قرار گرفتند. براي 79% آنان واكسيناسيون كزاز انجام شد و هيچ موردي از كزاز در مصدومين ديده نشد. 30.4% مصدومين علائمي از بيماري عفوني داشتند كه شايعترين بيماري عفوني عفونت ادراري (10 مورد) بود. فقط 5 مورد نارسايي حاد كليه مشاهده شد. نتيجه گيري: اداره خوب مصدومين زلزله بم با استفاده از تجربيات قبلي سبب كاهش قابل توجه در نارسايي حاد كليه و عدم ابتلاي مصدومين به كزاز شد. شيوع قابل توجه آسيب اندام ها نيازمند برنامه ريزي درماني مناسب براي برخورد با مصدومين در موقعيت هاي مشابه است. تجويز آنتي بيوتيك پيشگيرانه بايد مورد مطالعه دقيق تر قرار گيرد.