مقايسه ميزان فريتين سرم در بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور دريافت كننده دسفرال زيرجلدي و دريافت كننده توام دسفرال زيرجلدي و دسفرال وريدي در هنگام تزريق خون

هدف: تالاسمي b داراي انتشار متفاوتي در مناطق مختلف جهان مي باشد. تزريق خون، مهمترين راه كنترل تالاسمي ماژور است اما تعيين پروتكل درماني مناسب هنوز جاي بحث دارد. در مطالعه حاضر دو گروه از بيماران مبتلا به تالاسمي كه به روش هاي متفاوتي درمان شلات كننده آهن دريافت مي كردند، از نظر بار آهن با توجه به سطح فريتين سرم با يكديگر مقايسه شدند تا تاثير اين روش ها در كاهش اضافه بار آهن مشخص گردد.روش مطالعه: در اين مطالعه شبه تجربي كلينيكال تريال شاهددار، دو گروه از بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور تحت درمان در بيمارستان طالقاني كه از نظر متوسط شب هاي دريافت دسفرال زير جلدي، متوسط دفعات تزريق خون و محدوده سني با هم يكسان بودند براي اين مطالعه انتخاب شدند. مطالعه طي يكسال از فروردين 1383 تا 1384 انجام شد. طي اين مدت سطح فريتين سرم بيماران ارزيابي شد. اطلاعات فردي و آزمايشگاهي افراد پس از جمع آوري وارد نرم افزار آماري SPSS-13 شد و با آزمون آماري t-test مورد ارزيابي قرار گرفت.يافته ها: ميزان افزايش نسبي سطح فريتين در گروه مورد 7/1 برابر و در گروه شاهد 2/2 برابر بود. به عبارت ديگر استفاده نكردن از روش توام پس از يك سال سبب افزايش معني داري در سطح فريتين سرم شد (p=0.04).نتيجه گيري: نسبت افزايش فريتين سرمي در گروه شاهد بيشتر از گروه مورد (7/1 برابر) بود و مي توان گفت كه در گروه مورد، مصرف دسفرال وريدي همراه با دسفرال زير جلدي به بهبود وضعيت بار آهن در بدن بيماران مبتلا به تالاسمي كمك بيشتري مي كند.