تاثير نانوذرات نقره بر فعاليت آنزيم لاكتات دهيدروژناز و تغييرات بافت قلب در مو ش هاي صحرايي نر نژاد ويستار

زمينه و هدف نانوذرات نقره در بسياري از جنبه هاي كاربردي در سلامتي انسان اهميت دارند. با توجه به نبود مستندات دقيق درباره سميت نانوذرات نقره، اين تحقيق با هدف بررسي تاثير نانوذرات نقره بر تغييرات آنزيم لاكتات دهيدروژناز و تغييرات بافتي قلب انجام شد. مواد و روش ها در اين مطالعه، كلوئيد نانو ذرات نقره با غلظت هاي50، 100، 200و ppm 400 به رت هاي نر ويستار كه در پنج گروه هشت تايي تقسيم شدند، در پنج روز متوالي به صورت داخل صفاقي تزريق شد. سپس سه، هشت و دوازده روز پس از آخرين تزريق، خون گيري انجام شد و در پايان، نمونه بافتي از قلب تهيه شد و جهت بررسي با روش هماتوكسيلين- ائوزين رنگ آميزي شد. سپس به منظور بررسي تاثير نانوذرات نقره بر آنزيم لاكتات دهيدروژناز در روزهاي مختلف، از آزمون آناليز واريانس يك طرفه استفاده شد و 05/0 >P به عنوان سطح معني داري در نظر گرفته شد. نتايج يافته ها نشان داد كه غلظت هاي مختلف نانوذرات نقره بر روي مقدار آنزيم لاكتات دهيدروژناز تاثير معناداري ندارد (P value=0.192). تغييرات بافتي در دوز ppm 400 از نانو ذرات نقره در مقايسه با گروه كنترل احتمالا نشان دهنده شروع روند آپوپتوز مي باشد. نتيجه گيري در اين مطالعه، تغيير معني داري در ميزان فعاليت آنزيم لاكتات دهيدروژناز در اين غلظت ها ايجاد نشد كه حاكي از ايمن بودن اين نانوذره براي فعاليت آنزيم مزبور مي باشد. با توجه به شباهت فيزيولوژيك موش و انسان، از نتايج حاصل مي توان براي جلوگيري از آسيب هاي قلبي انسان در حين استفاده از نانوذرات نقره استفاده نمود.