بررسي توحيد ذاتي در قرآن و عهدين

از نسل حضرت ابراهيم (عليه السلام)، پيامبراني به رسالت مبعوث شدند، كه امروزه پيروان آن‌ها سه ‏دين بزرگ و زنده جهان- يهوديت، مسيحيت و اسلام- را به وجود آورده‌اند. ‏مشخصه مشترك اين سه دين، در توحيدي بودن آن‌هاست. پيروان اين اديان، خداي ‏ابراهيم(عليه السلام) را مي‌پرستند، و او را خالق خود و جهان مي‌دانند. با اين حال وقتي به متون ‏مقدس يهوديان و مسيحيان مراجعه مي‌كنيم، تصويري كه تورات و انجيل از خداوند ارائه ‏مي‌دهند، با توصيف قرآن از خداوند، كاملاً متفاوت و گاه شرك‌آميز است. حال اين پرسش ‏مطرح مي‌شود كه علت اين تناقضات چيست؟ ‏در اين مقاله، با استفاده از روش كتابخانه‌اي و با رويكردي تحليلي- توصيفي، به بررسي ‏مباني اعتقادي اديان توحيدي بر پايه توحيد ذاتي پرداخته شد، و تلاش شد توحيد ذاتي در ‏قرآن كريم،‌ توحيد ذاتي در عهدين و مواجهه قرآن با عهدين در خصوص توحيد ذاتي، ‏مرور شود.‏ نتيجه تحقيق مبين اين مطلب بود، كه تورات و انجيل مورد پذيرش قرآن است؛ اما ‏آن‌چه امروزه با نام اين كتاب ها وجود دارد، دستخوش تحريف گشته، و عقايدي مغاير با ‏توحيد در آنانراه يافته است، كه مورد انتقاد قرآن قرار گرفته، و آيات متعددي در رد آن ‏نازل شده است.