Nuclearization of the Subcontinent and Iranʹʹs Security

آزمايش‌هاي هسته‌اي هند و پاكستان در سال 1377، به عنوان تحولي كليدي در شرق ايران، اين منطقه را با ملاحظات جديد استراتژيك مواجه ساخت. اين تحول در كنار تداوم تنش در روابط دو كشور هند و پاكستان و تغيير مناسبات آمريكا با هند و پاكستان در سايه آزمايش‌هاي نظامي هسته‌اي در همسايگي ايران، بررسي پيامدهاي برنامه هسته‌اي هند و پاكستان را براي ايران ضروري مي‌كند. اين پژوهش به اين سوال پاسخ خواهد داد كه پيامدهاي آزمايش‌هاي هسته‌اي هند و پاكستان بر اي امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران چگونه قابل تجزيه و تحليل است؟ در پاسخ، پژوهش نشان خواهد داد آزمايش‌هاي هسته‌اي هند و پاكستان، اولاً محيط امنيتي شرق ايران را بين‌المللي‌تر كرده است، ثانياً اين منطقه ناامنتر شده و ثالثاً فشارهاي بين‌المللي بر ايران در زمينه برنامه‌هاي هسته‌اي را افزايش داده است.

Major nuclear tests by India and Pakistan in 1998 changed the face of the region strategically. This development along with continued tensions in relations between India and Pakistan, developments in U.S. relations with India make the study of the consequences of the two countries’ nuclear program indispensable. This research will try to examine the implications of nuclear tests by India and Pakistan for the national security of the Islamic Republic of Iran. The research will show that Indian and Pakistani nuclear tests initially internationalized security environment in Iran’s eastern region. It also concludes that the region has become less secure as a result of the tests, further heightening international pressures on Iran’s nuclear program.