تعيين طرح نمونه‌گيري بهينه براي تحليل داده‌هاي فضايي

يكي از موضوعات مهم در تحليل داده‌هاي فضايي، نظير پيشگويي فضايي يا برآورد پارامترهاي مدل فضايي در نظر گرفته شده، انتخاب n موقعيت از فضاي موقعيت‌هاي است. براي اين منظور هنگامي كه D ناحيه‌اي پيوسته از است، با مشبكه كردن آن به‌وسيله‌ي يك شبكه‌ي N عضوي، طرح نمونه‌گيري به‌گونه‌اي تعيين مي‌شود كه نتايج حاصل از تحليل‌هاي فضايي مبتني بر مشاهدات به دست آمده در اين موقعيت‌ها، بهينه شود. اين طرح، طرح نمونه‌گيري فضايي بهينه ناميده مي‌شود. براي حالتي كه تعداد انتخاب‌هاي ممكن n محل از N موقعيت موجود زياد باشد، تعيين طرح نمونه‌گيري فضايي بهينه دشوار است. اين مقاله الگوريتم‌هاي مناسبي براي تقريب آن ارايه مي‌دهد.