آناليز محدوده كميابي تيره باقلاييان به جز جنس گون در ايران

پراكنش جغرافيايي تيره باقلاييان (به جز جنس گون) تجزيه و تحليل گرديده تا با داشتن چشم‌اندازي از الگوي پراكنش اين خانواده بتوانيم تصميمات حفاظتي بهتري داشته باشيم. به اين منظور از 10498 گزارش ثبت شده ي ژيورفرنس شده از ايران استفاده گرديد. با استفاده از نرم افزار DIVA-GIS و ArcView و خانه هاي 1° x 1° عرض/طول جغرافيايي، غناي گونه‌اي، گونه‌هاي انحصاري، weighted endemism، corrected weighted endemism بر روي نقشه آورده شد. ايران به 196 خانه تقسيم گرديد كه از اين تعداد 173 خانه حداقل يك گزارش ثبت شده دارند. بالاترين تعداد گونه‌هاي انحصاري در خانه‌اي در استان تهران مشاهده شده است كه همچنين بالاترين ميزان غناي گونه‌اي و weighted endemism را دارد. بالاترين ميزان corrected weighted endemism در خانه‌اي در شمال شرق ايران مشاهده شده است. گونه‌هايي كه پراكندگي آنها محدود به يك خانه مي باشد در شمال، شمال غرب و در امتداد رشته كوه زاگرس پراكنده هستند. در اين مطالعه هفت ناحيه با اهميت حفاظتي شناسايي شدند كه مي توان آنها را با مناطق حفاظتي كنوني مقايسه كرد.

The geographic distribution of the Fabaceae (except the genus Astragalus L.) has been analyzed to have insights about the distribution pattern of this family as an approach for a better conservation policymaking. In doing so, we used a dataset of 10498 geo-referenced observations from Iran. Species richness, endemic species, weighted endemism and corrected weighted endemism were mapped in 1° x 1° latitude/longitude grids using ArcView and DIVA-GIS software. Iran was divided into 196 grid cells and of these, 173 grid cells had at least one record each. The highest endemic species values were observed in a grid cell located in Tehran province, which also possessed high species richness and even the highest weighted endemism values. But high values for corrected weighted endemism were obtained from grid cells located in the North East of Iran (mostly from Razavi Khorasan province). Species with very small documented distribution area (one grid cell only) were distributed in North and North West (West and East Azerbaijan provinces) of Iran and along the Zagros mountain range. In this study, seven regions with conservation importance were identified which can be compared with the present protected areas.