2053

سيروس عليدوستي

1397

از سال‌هاي پاياني دهه 1990 ميلادي و بروز شكست‌ها و موفقيت‌هاي پروژه‌هاي فناوري اطلاعات اين پرسش ميان پژوهشگران مطرح مي‌شود كه «چرا و چه هنگام، ممكن است سرمايه‌گذاري در فناوري اطلاعات بازدهي داشته باشد؟» از همين زمان پژوهش‌هاي زيادي به بررسي عوامل موفقيت و عدم موفقيت كاربرد اين فناوري در سازمان‌ها پرداخته‌اند. در ايران نيز شمار اين پژوهش‌ها در سال‌هاي اخير افزايش يافته است و در بافت‌هاي گوناگون، در سطوح گوناگون، با كاربرد نظريه‌ها و مدل‌هاي گوناگون و با روش‌هاي گوناگون انجام مي‌شود. با اين وجود، شناخت سيستماتيك و كل‌نگرانه‌اي از اين پژوهش‌ها وجود ندارد. اين كاستي باعث مي‌شود كه از يك سو، يك جمع‌بندي درست از يافته‌هاي پژوهش‌ها تاكنون در اختيار نباشد و از سوي ديگر، بنياني براي گسترش و توسعه پژوهش در اين زمينه وجود نداشته باشد. از اين رو در اين پژوهش ابتدا با استفاده از روش قياسي و طرح تدريجي (دسته‌بندي هنگام مطالعه)، و نظر متخصصان چارچوبي براي تحليل و بازنمايي اطلاعات پايان‌نامه‌ها، رساله‌ها و مقاله‌هاي اين حوزه ارائه مي‌شود و پس از آن روند و وضع موجود پژوهش در زمينه عوامل موثر بر پذيرش و كاربرد فناوري اطلاعات در بافت ايران، بر پايه اين چارچوب بررسي و تحليل مي‌شود.

چارچوب تحليل و بازنمايي اطلاعات پايان‌نامه‌ها , رساله‌ها و مقاله‌ها , عوامل موفقيت پروژه‌هاي فناوري اطلاعات , عوامل شكست‌ پروژه‌هاي فناوري اطلاعات , تحليل روند

تهران پژوهشگاه علوم و فناوري اطلاعات ايران(ايرانداك)

510ص.،‌جدول، نمودار.