32001

دانشگاه علوم پزشكي مشهد

دكتري

59

1375

اين مطالعه نشان داد كه از 5 بيمار مبتلا به هيپرانسولينما، 3 نفر مرد و 2 نفر زن بوده اند. سن متوسط بيماران 35 سال بود (محدوده سني بين 25 تا 47 سال )، انسولينما علايم متفاوت و گسترده اي را بوجود مي آورد )A( . علايمي در ارتباط با مقادير كاهش يافته گلوكز (نروگليكوپنيا) )B( علايم تحريك سمپاتيك . بيتشر بيماران ما علايم هيپوگليسمي را در حال ناشتا داشتند. در بيماران ما علايم نرگليكوپنيك شايعتر و شايعترين علامت باليني بيماران ما Confusion بوده است . كليه بيماران ما افزايش وزن داشته اند. جهت تشخيص ، همه بيماران مشكوك به هيپرانسولينماي ارگانيك در بيمارستان بستري و در تحت يك دوره ناشتاي 72 ساعته قرار گرفتند. همگي در طي 24 ساعت اول ناشتا علايم را بروز دادند. سطح گلوكز خون و انسولين سرم زماني كه بيمار طي ناشتا علامت دار مي شد تحت اندازه گيري قرار مي گرفت . نسبت انسولين به گلوكز در پايان ناشتا در همه بيماران ما بيشتر از 4+بوده است . سطح پروزانسولين و پپتيد C بعلت عدم امكانات ، انجام شد....

دانشگاه علوم پزشكي مشهد

فارسي