48826

دانشگاه علوم پزشكي تبريز، دانشكده پزشكي

دكتري

40

1372

بين سالهاي 1364 تا 1371، 78 موردشكستگي ودررفتگي تروماتيك درمهره هاي گردني فوقاني وتحتاني كه منجر به بن ثباتي مهره وعلايم عصبي شده است ، روي داده است كه مورد مطالعه قرار گرفته است . ضايعات بطور شايع : تصادفات اتومومبيل ، سقوط از ارتفاع ، شيرجه به داخل وحلق آويز شدن است . علايم در بيماران هوشيار در دو محدوديت حركات فردي وعلايم نورولوژيك فوكال ودر مواردي ضايعات نخاعي همراه با ضايعات مغزي واختلال هوشياري بوده است . راحترين روش تشخيصي ، راديو گرافي روبرو ونيم رخ گردن بوده گرچه در مواردي اقدامات بيشتر از جمله راديوگرافيهاي اختصاصي نظير راديوگرافي اود نتوييد با دهان باز ، ميلو گرافي در سي تي اسكن صورت گرفته است . شايع ترين سن شيوع 40-14 سالگي ومردان بيشتر از زنان گرفتار بودند. در 38 مورد در رفتگي مابين مهره پنجم وششم ودر 27 مورد بين مهره ششم تا هفتم ودر 13 مورد از مهره چهرم بالا بود. در يك مورد علاوه بر شكستگي ناحيه بودن شكستگي ساكروم وجود داشت . تمام بيماران پس از تراكشن به مدت 48-6 ساعتت بلفاصله عمل اجراحي براي اپنترنال ميكسشن قرار گرفته بودند. مدت پيگيري اين بيماران در80 موارد 5 سال بوده وفيوژن واصلاح محور ستون فقرات آسيب ديده وبه طور مناسب انجام گرفته وبيماران دفورميتي و نقص عصبي جديد پيدا نكرده بودند.

1-1

فارسي