3213

گيلان

دانشگاه گيلان

1378

0

متون بجاي مانده از فارسي ميانه كه در ناحيه ترفان چين توسط محققين به دست آمد. اين متون به زبان ترفاني كه زبانهاي رايج دوران باستان و متعلق به دوره ميانه از تحول زبان فارسي است . مي باشد زباني است كه پيامبر ايرانيان ماني بدان سخن مي گفت و انديشه هاي خود را با آن زبان مي نوشت . با ترجمه متون نكات مبهم تاريخ مناسبات اجتماعي ، عقايد ديني و غيره روشن مي شود و ثانيا از ديدگاه زبانشناسي ، واژه نامه ، ريشه شناسي و سير تحول واژگان از زبان هاي كهن ايران چون فارسي باستان ، اوستا، پهلوي ... از نظر ساختاري مطالعه مي شود.