8192

تهران

دانشگاه تهران ، موسسه روانشناسي

1371

0

اين پژوهش در ادامه پژوهش انجام شده در سال تحصيلي 1368/69 تحت عنوان " تاثير اكثريت متفق بر اقليت واحد، بازسازي آزمايش اصلي اش با آزمودنيهاي ايراني " انجام گرفت در اين آزمايش از 30 دانشجوي مذكر به عنوان گروه آزمايشي و 30 دانشجويي مذكر ديگر بعنوان گروه گواه استفاده شد. محركهاي آزمايشي اش در اين آزمايش به كار رفتند وظيفه آزمودنيها اين بود كه با مقايسه 2 كارتي كه در فاصله معيني از آنها قرار ميگرفت خطي را كه از نظر طول با خط استاندارد برابر است انتخاب و اعلام نمايند در گروه آزمايشي بجز يك نفر كه آزمودني اصلي است همه از دستياران آزماينده هستند و بر طبق قرار قبلي در مورد خاصي متفقا پاسخهاي نادرست را انتخاب ميكنند در حالي كه آزمودني اصلي از اين قرار قبلي آگاه نيست و گاه با پاسخهاي متفق اكثريت كه با پاسخهاي او منافات دارد روبرو ميشود هدف اصلي براي اين نكته است كه وقتي فرد در اقليت و در مقابل اكثريتي متفق قرار گيرد تا چه ميزان با گروه اكثريت همنوايي نشان ميدهد