14884

1401

فارسي

8680896

گزارش

ارزيابي آثار تجمعي ابزاري مهم در سنجش دستيابي به توسعه پايدار است كه از ابتداي دهه 1970 ميلادي مورد توجه ويژه متخصصان جهان قرار گرفته است. در اين شيوه ارزيابي آثار توسعه بر محيط زيست اعم از آثار مستقيم و غيرمستقيم به صورت تجمعي بررسي مي شود. در ارزيابي آثار تجمعي، توجه ويژه اي به زمان، مكان و كنش هاي متقابل انواع آثار در يك منطقه مي شود، ازاين رو امكان ارزيابي تغييرات زيست محيطي تجمعي به طور دقيق فراهم مي شود. بنابراين در يك منطقه مشخص و بااهميت كه محدوده قانوني آن توسط محيط زيست تعريف شده نياز مبرم به تكامل و توسعه ارزيابي آثار تجمعي احساس مي شود. زيرا اجراي اين روش مي تواند ضمن رفع محدوديت ها و موانع موجود در اثربخشي پروژه هاي ارزيابي آثار زيست محيطي، ابزار لازم را براي تصميم گيرندگان در عالي ترين سطوح تصميم گيري و سياستگذاري مديريت پايدار محيط زيست فراهم سازد. با توجه به عدم توجه كافي و تازگي مفاهيم اين نوع ارزيابي در كشور دانش كافي در رابطه با شناخت آثار تجمعي و اصول و مقررات روشن درخصوص چگونگي انجام آن تاكنون به وجود نيامده است. بنابراين در اين گزارش ضمن برشمردن موانع و محدوديت هاي توسعه و اجراي اين نوع ارزيابي، به بررسي نقش مهم ارزيابي آثار تجمعي در احداث پتروشيمي الوند در منطقه شازند اراك خواهيم پرداخت.