15285

1402/04/13

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8937019

گزارش

تجربه جهاني و سنت هاي تاريخي موجود در جامعه ايران نشان مي دهند تمركززدايي و واگذاري امور تقنين و اجرايي مربوط به امور محلي به تشكل هاي مختلف منطقه اي، روستايي و شهري، گامي مهم در راستاي احياي روابط اجتماعي، چابك سازي دولت ها، ارائه خدمات عمومي با كيفيت تر و مشاركت پذيري نظام هاي حكمراني است، اما در ايران، اتخاذ رويكردها و قواعد نه چندان مناسب در مديريت هاي محلي، به ويژه شوراهاي اسلامي شهر و روستا، زمينه به محاق رفتن كاركردهاي فوق و تبديل آنها به كج كاركردهاي مختلف را فراهم كرده است. در اين گزارش با استفاده از روش مرور نظام مند و مطالعات اسنادي و همچنين گفتگوهاي ميداني و مصاحبه با برخي از متخصصان حوزه شوراها، ضمن بررسي تطبيقي تجربه هاي موفق حكومت هاي محلي در جهان و مقايسه آنها با حيطه وظايف و اختيارات شوراها در ايران و همچنين با استفاده از برخي پژوهش هاي مرتبط، به تحليل مهم ترين آسيب هاي موجود در شوراهاي اسلامي از منظر اجتماعي در هفت محور پرداخته شده است كه عبارتند از: «سازوكارهاي حقوقي ناقص براي ساماندهي مشاركت هاي اجتماعي»، «ضعف در سازوكارهاي نظارت عمومي»، «پشتيباني نظري ضعيف از شوراها»، «ضعف شوراها در شفافيت و پاسخ گويي به عنوان يك نهاد اجتماعي»، «ضعف در ارتباط نهادمند با ساير نهادهاي اجتماعي و سياسي» و «مشاركت پذيري اندك اجتماعي».