• شماره ركورد
    15368
  • عنوان

    روندپژوهي مهاجرت داخلي در ايران طي سي سال اخير (1365-1395)

  • پديدآورندگان

    محبي ميمندي، مصيب تهيه و تدوين

  • سال انتشار
    1402
  • زبان
    فارسي
  • اطلاعات نشر
    تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي
  • فايل ديجيتال
    8937270
  • نوع گزارش
    گزارش
  • چكيده فارسي
    طي نيم قرن گذشته با كاهش ميزان مرگ ومير و افزايش اميد به زندگي از يكسو و رسيدن ميزان باروري كل به زير سطح جانشيني، مهاجرت هاي داخلي به عنوان يكي از تعيين كننده هاي مهم تغييرات جمعيتي در تقسيم بندي هاي استاني و شهرستاني شناخته مي شود. پژوهش حاضر بر اين است تا با استفاده از تحليل ثانويه داده هاي مهاجرت داخلي و شناسايي روند تغييرات آن، برنامه ريزان كشوري را براي سياست هاي منطقه اي در اين خصوص، ياري دهد. يافته هاي تحقيق نشان داد طي 3دهه اخير، ساليانه به طور متوسط حدود يك ميليون نفر در داخل مرزهاي كشور جابه جا شده اند. مهاجرت عمدتاً از مناطق كمتر توسعه يافته به مناطق توسعه يافته اتفاق افتاده است. در دهه هاي گذشته، بر نسبت مهاجرت هاي شهر به شهر اضافه شده و از نسبت مهاجرت هاي روستا به روستا كاسته شده است. مهاجرت روستا به شهر نيز با كاهش مداوم روبرو بوده است. مهاجرت ها در دامنه سني 20 تا 34 سالگي اتفاق افتاده و نسبت جنسي مهاجران بيشتر از نسبت مشابه در جمعيت كل بوده است. با كاسته شدن از نسبت مهاجرت هاي درون استاني و در مقابل افزايش مهاجرت بين استاني، از نقش فاصله در مهاجرت كاسته شده است. ازسويي مهاجرت هاي طول عمر نيز طي سال هاي 1395-1365 افزايش يافته و نسبت اين افزايش در جمعيت هاي شهري بيشتر از روستايي بوده است. كاهش نابرابري هاي منطقه اي، اعمال برنامه هاي مناسب اشتغال زايي در مناطق مهاجرفرست، راهكارهاي حمايتي براي تأمين امنيت اقتصادي، اجتماعي و رفاهي افراد آسيب پذير در مناطق روستايي و شهري از راهكارهاي سياستي پيشنهادي مي باشند.