15377

1402

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8937289

گزارش

شاخص هاي محروميت به عنوان محوري مهم در كارآمدي سياست هاي محروميت زدايي شناخته مي شود كه نمايانگر ميزان فراگيري و شدت محروميت هستند. طراحي صحيح اين شاخص ها مي تواند منجر به شناسايي دقيق تر مناطق محروم، بهبود شيوه توزيع اعتبارات محروميت زدايي، افزايش هماهنگي ميان دستگاه هاي فعال در اين حوزه و ارزيابي اثربخشي سياست هاي رفع محروميت شود. گزارش حاضر با تمركز بر شاخص هاي محروميت در قوانين كشور تلاش دارد برخي از اشكالات و آسيب هاي شاخص هاي فعلي مناطق محروم و كم برخوردار را شناسايي كرده و پيشنهادهايي براي اصلاح آن ارائه دهد. بر اساس بررسي هاي صورت گرفته، عدم شفافيت در شاخص هاي توزيع اعتبارات، فقدان تعريف واحد از محروميت و شدت آن، استفاده از شاخص هاي غيرمرتبط با محروميت، تمركز شاخص هاي محروميت بر زيرساخت هاي فيزيكي به جاي دسترسي به خدمات و عدم انسجام در جمع اوري داده هاي محروميت از مشكلات اصلي شاخص هاي فعلي محروميت مي باشد. هم چنين به منظور رفع اين مشكلات، ايجاد زيرساخت جمع آوري و پايش داده هاي محروميت، بازتعريف ابعاد و شاخص هاي آن، بازنگري مستمر در تعيين مناطق كمتر توسعه يافته و بازطراحي نظام توزيع اعتبارات سالانه محروميت زدايي بر اساس شاخص هاي صحيح محروميت پيشنهاد مي شود.