الشّرعة و آفاق الدّلالة في قصيدة «الغريبة» لوفيق سليطين

تعدّد دلالت و افق هاي معنايي در قصيده الغريبة وفيق سليطين

پژوهش پيش رو بيانگر نگاهي تحليلي به قصيده الغريبة شاعر سوري وفيق سليطين است؛ تا ضمن بررسي اسلوب شعري وي ، تأثير روشمندي را در توليد معنا تشريح نمايد. بدين منظور تمركز كار بر روي ارائه يك اساس نظري است كه مقدمه پرداختن به نظريه الشّرعة (چندمعنايي) را فراهم كند و در متعدّد بودنش به بررسي آن و معاني سطوح بالاتر و پايين تر از آن بپردازد؛ چراكه آن در ايجاد تأثير اسلوبي و حركت كنشگران در فضاي متن يك پايه و اساس به شمار ميرود. در اين بافت تحليلي، ميبايست به كنشگران مؤثر در توليد متن مانند تجربة عملكردي و فرهنگ هاي مختلف از صوفيانه گرفته تا وجودگرا، اسطوره اي، ديني و هنري رجوع شود. رؤيا در نمادهاي معنايي جلوه گر ميشود كه در بافت هاي زباني با ابزارهاي بياني در آميخته و ساز و كارهاي ايجاد متن و كنشگران معنايي سهيم در پيوستگي متن و بازتوليد آن از طريق دريافت خلاقانه كه با تجربه، همزيستي دارد و به بازنويسي آن ميپردازد و از طريق استفاده از توانمنديهاي بياني، شكاف هاي معنايي آنرا پر ميكند. بنابراين پژوهش حاضر در تحليل هاي خود به اقدامات مفيدي براي روشن كردن شكل و مضمون كار ادبي ميپردازد و سعي ميكند نقش تعدّد دلالت را در تكنيك متن مورد تأكيد قرار داده و به كلمه به عنوان كانون دالّ و مدلول در چارچوب روابط بافتي كه از نظر متني مقدّم شده اند و در معماري متن در ساخت هنري آن به عنوان اصل بوده اند بپردازد. از مهمترين نتايجي كه پژوهش بدان دست يافته است، اين است كه چند معنايي در ايجاد تأثير اسلوبي نقش دارد و نقش مهمي در زمينة تأويل معنايي ايفا ميكند، و متن "الغريبة" نمونه خوبي براي بيان اسلوب تصوف است كه توانايي شاعر براي ارائة عناصر فرهنگي آن با كيفيت بالا، صوفي و اسطوري را در چارچوب تجربه در برگرفته و بينامتنيت را بر اساس هوشياري شاعرانه برجسته به كار گرفته و متن را در برابر افق هاي معنايي شناختي بينياز از تجربه مي كند.

This research comes to provide an analytical insight into the poem (The Stranger) by Wafiq Sulaitan, in an attempt to study his style of poetry, and to shed the light on the code, and its effectiveness in the production of significance with interest in what recovered by the code of mystical, existential, legendary dimensions. From here, the focus was on the study of code withits pluralism and the machines were beneath, aboveand therefore, as a basis to make the stylistic impact, and as a basis for the movement of functions in the text space. So the search tried to trace the pictures of the text, to access to cognitive perceptions that fueled connotations, with attention to the text entanglements and the technical building of the text. In this analytical context, it was necessary to refer to the actors that affect the text output, of the performance experience, a deep understanding of the properties of poetry, a philosophical culture which was distributed between the mystical, existential, mythological, religious and artistic which embodied the vision of the icons, and embodied in the language formats with the expressive tools, highlighting the techniques of text in the levels of synthetic, evidentiary and the semantic reactors which contribute to the cohesion of the text, and to reproduce through the creative receiving that associate that experience, and receives it aesthetically, and re-formulate it, filling its semantic gaps with its discoveries through unearthing the expressive hidden places