تَحليل مداراة السياسية و العسكرية النموذجي للإمام علي (ع) تأكيدا على نهج البلاغة

تحليلي مصداقي از مداراي سياسي و نظامي امام علي (ع) بر اساس نهج البلاغه

مدارا يكي از ويژگي هاي برتر آدمي است كه خداوند متعال اين شاخصه را در قرآن كريم با عنوان بركت و رأفت خود معرفي كرده است. هدف و ضرورت اين تحقيق معرفي الگوي مدارا و چگونگي سيره آن حضرت، براي دولتمردان سياسي و اجتماعي و نظامي است. پژوهش حاضر بر موضوع تحليلي مصداقي از مداراي سياسي و نظامي در سيره امام علي (ع) متمركز است كه با جمع آوري اطلاعات از روش فيش برداري و مطالعه منابع كتابخانه اي و توصيفي - تحليلي استفاده شده است. دستاوردها و نتايج اين تحقيق در مصاديق مدارا عبارت اند از: مداراي حضرت با خلفاي قبل از خود همچون مشورت در امور سياسي و نظامي، ميانجيگري و مصاديق مداراي ايشان در برابر مخالفان حكومت (اصحاب جمل، صفين و خوارج) مانند عدم آغاز جنگ، تعقيب نكردن فراريان، نكشتن اسرا و... است.

Tolerance is one of the superior characteristics of man that God Almighty has introduced this characteristic in the Holy Quran as his blessing and kindness. The purpose and necessity of this research is to introduce the model of tolerance and the manner of that Imam for political, social and military statesmen. The present study focuses on the analytical subject of an example of political and military tolerance in the life of Imam Ali (AS), which has been used by collecting information from the method of filing and studying library and descriptive analytical sources. The achievements and results of this research in the examples of tolerance are: His tolerance with the caliphs before him such as consulting in political and military affairs, mediation and examples of his tolerance against the opponents of the government (Companions, Safin and Kharijites) such as not starting the war, not pursuing Fugitives are not killing prisoners and so on