الاستعارات المفهومية عن الحياة بعد الموت في نهج البلاغة دراسة و تَحليليا

بررسي تحليلي استعاره هاي مفهومي زندگي پس از مرگ در نهج البلاغه

يافته هاي زبان شناس ي شناختي، انديشه بشري را بدون استعاره مفهومي امكان پذير نمي داند و بر اين باور بوده كه ساختار تفكر بشري به گونه اي است كه براي بيان و انتقال افكار انتزاعي و بي ساختار، به تجارب پرتكرار و ساخت مند نيازمند است. جهان واپسين و مفاهيم مرتبط با قيامت، امري پيچيده بوده كه با استعاره هاي مفهومي و به مدد تجارب ملموس و پرتكرار، به فهم و ادراك درمي آيد؛ چنين گزاره هايي، فراوان در نهج البلاغه به كار مي رود. نوشتار پيش رو، موضوع فوق را با استفاده از زبان شناسي شناختي و با رويكرد ليكاف و جانسون در استعاره ها دنبال مي كند. نتايج اين مطالعه نشان ،) مي دهد بيشترين حوزه هاي مفهومي مبدأ كه در نگاشت با زندگي پس از مرگ قرار گرفته اند، عبارت اند از: سفر ( 67) انسان و ويژگي هاي انساني ( 43 )، تجارت ( 13 )، جنگ ( 7)، و سرانجام جانوران و خصائص حيواني ( 4). افزون بر اين حوزه هاي مفهومي كلان، شبكه اي از مفاهيم استعاري جزئي نيز وجود دارد كه ويژگي هاي خاصي از مفهوم مقصد را برجسته كرده و به مخاطبان، نمايانده است. هر يك از اين استعاره ها به تناسب هدف و اقتضاي حال مخاطب به كار گرفته شده اند و از همين رو، منظره هاي متنوعي از جهان پس از مرگ را به نمايش گذاشته است.

The last world and related concepts to the resurrection are a complex issue that can be understood through conceptual metaphors and with the help of tangible and repetitive experiences, Such statements have been widely used in Nahj-ul-Balagha. This article follows the mentioned subject using cognitive linguistics and with the approach of George Lakoff and Mark Johnson regarding metaphors. The results of this study demonstrate that most of conceptual domains of this world that are in the mapping of the afterlife are: travel (67), human and human characteristics (43), trade (13), war (7), an‎d finally animals and animal characteristics (4). In addition to these macro-conceptual domains, there is a network of micro metaphorical concepts that highlight the specific features of concept of destination and displayed them to the audiences. Each of these metaphors is applied in proportion to the purpose and the requirement of audience’s status. Thus, it provides various perspectives of the afterlife