فاعليّة البرنامج الأدنويّ في قصص فقاقيع القصيرة جدًّا لجمال الدين الخضيري

اثربخشي برنامۀ كمينه گرا در مجموعه داستان هاي كو تاه كو تاه فقاقيع جمال الدين الخضيري

كمينه گرايي برنامه اي مبني بر ايجاز و كوتاه نويسي است. شاخصۀ اصلي اين برنامه در پرداختن به اصل داستان و پرهيز از زياده گويي و نيز دوري جستن از گونه هاي زيباشناختي كلام و استعاره هاي پرآب و تاب، نمايان مي شود. برنامۀ كمينه گرا به دنبال ارائۀ تصويري شبيه سازي شده از واقعيت است و ا ز تصو و خيا ل كمتر بهره ميگيرد . داستا ن كو تاه كو تا ه ا ز جمله ژانرهاي ادبي است كه مي توان درديابي برنامه كمينه گرا را در آن احساس كرد، بنابراين با درنظر گرفتن يك چارچوب متني خاص، وجه تمايزي را براي خود رقم زده است. برخي داستان نويسان مبناي نويسه هاي خويش را بر پايۀ برنامۀ كمينه گرا قرار داده اند ازجمله داستان نويس مراكشي جمال الدين الخضيري، كه در صدد بررسي مجموعه اي از داستانك هاي وي بنام فقاقيع هستيم. پژوهش حاضر با تكيه بر رويكرد توصيفي - تحليلي، به بررسي ژانر ادبي بسيار كوتاه و يا فتن علت رواج برنا مۀ كمينه گرا و تأثير آن بر داستانكهاي معاصر بهو يژه مجموعۀ داستاني مورد بررسي مي پردازد. اين پژوهش سعي دارد با روشن ساختن چارچوب نظري اين مفهوم زبان شناسي و تحسين قابليت هاي بكارگيري آن در متون داستاني كوتاه كوتاه پاسخي در خور مخالفان برنامه كينه گرا ارائه دهد. ازاينر و محور ها را به دو بخش كميت و ماهيت تقسيم كرده و نگاهي مقتصدانه به حجم، شخصيت، زمان و مكان و پيرنگ داشته؛ و موضوعاتي از قبيل انساني، اجتماعي، سياسي و مدرن را در محور ماهيت مورد تو جه قرار داده ايم . ا ما يا فته هاي پژوهش نشان دهندۀ اين است كه الخضيري داستانك هاي كوتاه را تصويرگر لحظه اي كوتاه و در عين حال سريع مي داند كه پاسخگوي سرعت عصر پيشرو است از اينرو داستانك هاي وي از متني زايا برخوردار بوده و محدود به بخشي از عناصر داستاني است. پايان باز، صفت بارز اين داستانك هاست كه در انديشۀ خواننده جريان مي يابد، به گونه اي كه نويسنده بواسطۀ اعطاي خواننده نقشي پويا به جاي نقش ثابت هميشگي، پايان را با او سهيم مي شود. در اين ميان اثربخشي خواننده بعنوان آخرين عنصر مكمل داستان از طريق گره زني نتايج حاصله از تفكر نمود پيدا مي كند داستانهاي الخضيري همچنين داراي ساختاري هماهنگ با برنامۀ كمينه گرا و محتواي فلسفي آراسته به رويكردهايي واقعگر ا يا نه ا ست كه سهمي مور تو جه در گشودن ا فق هاي نوين در برابر ديدگان خواننده دارد.

Minimalism is a program based on brevity and short hand. The main feature of this program is in dealing with and avoiding exaggeration and also avoiding aesthetic types of words and metaphors full of water and light. The minimalist program is a video which provides a simulated image of reality and uses less imagination. Short stories are among the literary genres in which the traces of the minimalist program can be felt. Therefore, by considering a special textual framework, it has made a distinctive point for itself. Some story tellers base their characters on a minimalist program, including the Moroccan novelist Jamal al_Din al_khadiri, whose collection of short stories is called faqaqi. The present study relys on descriptive _ analytical approach to examine a very short literary genre and also to find the reason for the prevalence of minimalist program and its impact on contemporary short stories, especially the collection of stories that we want to study. This study tries to provide a suitable answer for the opponents of the minimalist program by clarifying the theoretical framework of this concept of linguistics and its applicability in short story texts. He has divided the axes into two parts, quantity and nature, and has taken an economical look at volume, personality, time, place, and plot. The most prominent results obtained are: Al-Khudairi considers the very short story an intense and responsive snapshot of the speed of the times and the tendency to be short. It is also characterized by vivid endings that pulsate in the reader's mind, as the writer shares the end with his reader by giving him a dynamic role instead of the usual static in pure reading, which we notice the effectiveness of the recipient as the last and complementary element that weaves the result of the story based on his deductive reflections. Al- Khudairi's stories are also characterized by a structure in harmony with the lower program and philosophical themes crowned with realistic tendencies that contribute to opening new insights for the reader about matters.