رمزيّة المرأة بين رسوم ناجي العلي الكاريكاتيريّة ورواية «زيتون الشوارع» لـ إبراهيم نصر الله

اين جستار بر آن است تا به بررّسي نماد‌گرايي زن در كاريكاتور و رمان پايداري، و وجوه مشترك و متفاوت ميان آن دو بپردازد. روش تحقيق اين پژوهش، روش توصيفي تحليلي بر پايۀ مباني مكتب آمريكايي ادبيات تطبيقي است، و در آن به رمز‌گشايي كاراكتر زن پرداخته مي‌شود. از اين رو كاريكاتور‌هايي از ناجي العلي و رمان (زيتون الشوارع) نوشتۀ ابراهيم نصر الله را برگزيده است. در خصوص كاريكاتورهاي ناجي العلي ، صحنه‌هاي به تصوير كشيده شده غالبا با عباراتي چند پيوست مي‌شوند. در رمان (زيتون الشوارع) ابراهيم نصرالله نيز مي‌بينيم كه در توصيف از عباراتي با ابعاد طنز آميز و نمادين، بسيار استفاده مي‌شود. ناجي العلي با ديدگاهي آرمان گرايانه، زن را نماد وطن و پايداري فلسطين مي‌داند در حالي كه ابراهيم نصرالله واقع‌گرايي و رئاليسم تلخ را بر شخصيت زنِ اثر خود تحميل مي‌كند. در جريان نماديابي شخصيت زن، گاه نمادهايي مشترك و گاه مغاير در رمان ابراهيم نصرالله و كاريكاتورهاي ناجي العلي يافت مي‌شود. از بررّسي كاريكاتورهاي ناجي العلي بر مي‌آيد كه او، وضوح در تعبير را سلاح كار خود قرار مي‌دهد، تا مفاهيم را سريعتر و به شيوه‌اي اثر‌گذار به خواننده منتقل كند اما ابراهيم نصر الله تاثير گام به گام و بلند مدت را بر مي‌گزيند. همچنين زن نمادين در آثار هر دو آنها نمونه‌اي از زن جامعۀ ستم‌ديدۀ فلسطين را جلوه‌گر است.