مطالعه تطبيقي آسمان و زمين در اساطير ايران باستان با بهره گيري از داستان هاي شاهنامه

اساطیر هر كشوری خود بیان كننده ی سرگذشت انسان ها و پهلوانان آن ملت است. كه ایران باستان از این امر مستثنی نیست و شاهنامه فردوسی خود دلیلی است محكم براندیشه ایرانیان باستان در میان این ملت آسمان نماد مرد، ملكوت و پدر و زمین نماد زن، عالم جسمانی و ماده و مادر شناخته شده است. این مردمان بر این امر اعتقاد داشته اند، كه هر ابتدا آسمان و زمین به هم متصل بوده اند و بعدها از هم گسیخته شدند. در این جستار سعی شده است تا نمادهایی كه باعث پیوند میان آسمان و زمین شده اند با تطبیق دادن در داستان های از شاهنامه به صورت اجمالی بیان و نمونه هایی از آن ذكر گردید.