ردپاي گرگ در اساطير و باور ملل و جايگاه آن در ادبيات منظوم و منثور ايران

با تفرج در گلشن ادب فارسی و تركی، به قصه های شیرین و در عین حال خوفناكی از گرگ بر می خوریم كه ضمن داشتن جنبه ی سرگرمی برای مخاطبان، از بعد دیگر، اندیشه های والای انسانی را در قالب این حكایات به خوانندگان القا می كند. گرگ در ادب فارسی و تركی نمودی از انسان های درنده خو و بی رحم، حیله گر و گربز، نااهل و ناجنس و گاه شجاه و نترس، كارآزموده و مجرب و هوشیار است در اساطیر نیز چهره ای دو گانه دارد. گاه مقدس و نجات بخش و گاه شرور و ویرانگر و از این رهگذر در باور و اعتقاد مردم نفوذ كرده و جایگاه ویژه ای یافته است. در این مقاله نیز، گرگ به عنوان حیوانی اساطیری در اساطیر جهان به خصوص اساطیر ترك اعتقادات و باورهای عامیانه ی مربوط به آن بررسی شده و كاربرد آن در تعابیر، كنایات و حكایت های ادب فارسی تبیین شده است.