تهيه نقشه پتانسيل ارتفاع رواناب حوزه آبخيز رودخانه بالقلي چاي با استفاده از روش SCS و تكنيك GIS

روش شماره منحنی سرویس حفاظت خاك (SCS-CN) یكی از روش های اصلی است كه به طور گسترده برای پیش بینی رواناب مستقیم ناشی از بارندگی مورد استفاده قرار گرفته است. این روش به طور عمده به تأثیر گروه هیدرولوژیكی خاك، كاربری اراضی، عملیات اصلاحی و وضعیت هیدرلوژیكی در تبدیل بارندگی به رواناب توجه شده است. در این مطالعه جهت تهیه نقشه شماره منحنی حوزه آبخیز بالقلی چای از الحاقیه HEC-GeoHMS،نرم افزار Arc GIS و تصاویر ماهواره ای Google Earth استفاده شد. همچنین به منظور آنالیز آماری داده های حداكثر بارش روزانه از نرم افزار excel ،SPSS و Easy Fit استفاده شد. در نهایت نقشه ارتفاع رواناب با دوره بازگشت 100 سال تهیه شد. با توجه به نتایج حاصله 57 درصد از مساحت حوزه دارای ارتفاع رواناب متوسط تا كم (9/5_17/1 میلی متر) و 35 درصد زیاد (34/4_17/1 میلی متر) 6 درصد بسیار زیاد (59/6_34/4 میلی متر) بوده و تنها 2 درصد از مساحت كل دارای توان تولید رواناب ناچیز (9/5_3/5 میلی متر) می باشد؛ بنابراین قسمت اعظم حوزه داری پتانسیل تولید رواناب متوسط تا زیاد است كه حجم نسبتا زیادی از رواناب در اثر رگبارها را تولید و به صورت سیلاب هایی بزرگ، جریان می یابد و ضروری است كه با برنامه ریزی اصولی و ارائه راهكارهای مدیریتی مناسب نسبت به مهار رواناب ها اقدام كرد.