روشي هاي مواجهه با آب در دو بوم فرهنگ سرد و مرطوب در ايران (نمونه موردي: شاه گلي تبريز، استخر لاهيجان)

آب عنصری طبیعی و عینی است كه در فرهنگ و هنر و اسطوره ها و ساخت بنیادی جهان حضور دارد. نه تنها در ایران، بلكه در بسیاری از فرهنگهای دیگر دارای اهمیت و اعتبار است و به تناسب شرایط حاكم بر پیدایش و شكل گیری فرهنگها در مناطق مختلف جهان، صور متفاوت دارد. هدف مقاله حاضر بررسی روش های مواجهه با آب از ابعاد گوناگون معنایی، رفتاری و كالبدی سپس بررسی تطبیقی نمونه های موردی است. فرض ما بر این است كه آب در شاه گلی تبریز دارای نقش مفهومی تری نسبت به استخر لاهیجان دارد. روش پژوهش تطبیقی- تحلیلی بودہ و گردآوری اطلاعات همچنین برای تحلیل دقیق تر موضوع از پرسشنامه مردمی بهره گرفته شده است. یافته های تحقیق نشان میدهد آب در دو بوم فرهنگ تبریز و لاهیجان دارای نقش متفاوتی است و كمبود آب در یك منطقه سبب برخوردها و رفتارهای متفاوتی در بین افراد میشود لذا بعد معنایی و جذابیت ذاتی آن نسبت به مناطق پر آب بیشتر خواهد بود.