بررسي نمادها و نشانه ها در هويت بخشي به فضاي معماري

فضا از مهمترین مولفه ای شكل دهی به ساختار معماری می با شد از این رو مجموعه عواملی كه بر كیفیت و كمیت فضا تاثیر گذار می با شند همواره مورد توجه معماران ومحققان این رشته بوده است. در این راستا نمادها و نشانه ها به عنوان عناصری كه دارای بار معنایی و مفهومی بوده و دارای قابلیت انتقال معنا از اثر به مخاطب را دارا می باشند همواره مورد توجه بوده است. اما در پژوهشهای معماری این موضوع و حیطه های اثر گذاری نماد ها و نشانه ها و نحوه تاثیر گذاری آن بر معماری كمتر مورد بررسی قرار گرفته است . بررسی ها نشان می دهد كه این عناصر به صور و اشكال گوناگون در لایه های مختلف معماری نمود یافته و فضا را تحت تاثیر خود قرار می دهند . آنچه در این میان باعث اهمیت یافتن جایگاه نماد و نشانه در معماری می گردد، نقش آنها در انتقال معانی و مفاهیمی است كه در ورای آنها مستتر بوده و وابسته به بستر فكری و فرهنگی مكانی است كه در آن ظهور یافته اند. لذا، این مقاله چالشی است تا با ماهیت استقرایی و نگرش كیفی خود به برر سی نقش نمادها در فضای معماری و هویت بخشی به آن بپردازد. در این راستا ابتدا، نقش این عناصر در هویت بخشی به معماری مورد كاوش قرار گرفته و سپس نحوه تفسیر چیستی و كیستی اثر را در قالب نمادها و نشانه های موجود در اثر بیان می دارد و در نهایت، با تحلیل استنتاجی و با ذكر دلایل و مضامین مختلف بر این نكته تاكید می ورزد كه نمادها می توانند به عنوان مولفه هایی هویت بخش به اثر معماری مطرح گردند به شرطی كه بصو رت آگاهانه و با در نظر گرفتن مفاهیم جاری و تداوم یافته در فرهنگ و دربعد زمان در معماری مطرح گردند.