نگرشي سبك شناسانه به مثنوي(( آتشكده)) نير تبريزي

مفاهیم و مضامین آیینی، به ویژه حماسه حسینی و شرح وقایع جانسوز عاشورا در شعر و ادب فارسی جایگاه والایی دارد. می توان گفت گزارش منظوم وقایع كربلا در شعر فارسی پیشینه ای چندین صدساله دارد و شاعران ادوار مختلف شعر فارسی به تناسب موقعیت سیاسی - اجتماعی دوره خود، به ترسیم این واقعه جانگداز پرداخته آند. مثنوی آتشكده وی سوگ نامه ای است پرشور و عرفانی كه با زبانی ساده و كلماتی فخیم، بیانی شیوا و فصیح و موثر صحنه كربلا و حوادث غیر انسانی ان را پیش چشم مخاطب زنده می كند و قلب و روح او را به درد می آورد. این مقاله در پی آن است ضمن معرفی این مثنوی 2086 بیتی، با واكاوی سبك شناسانه این اثر، نقاط برجسته زبانیف فكری و ادبی آن را بنمایاند. اگر بگوییم مثنوی آتشكده نیر تبریزی ویژگی های برجسته شعر دوره بازگشت را به خوبی در خود بازتاب داده است بی راه نگفته ایم