بسترهاي شادي و شاد انديشي در ديوان حافظ

شادی یكی از نیازهای مهم روحی انسان ویژگی های مهم فرهنگ ایرانی بوده است. این پدیده در فرهنگ این سرزمین به فراخور شرایط سیاسی ، اجتماعی و تاریخی دچار دگردیسی| هایی شده است. ادب فارسی كه آینه تمام نمای فرهنگ اندیشه صفات ین قوم درگذر تاریخ بوده است جایگاه شایسته ای در نمایش رویكرد شاعران و هنرمندان به پدیده شادی داشته است. حافظ نیز به عنوان یكی از میراث داران برجسته فرهنگ ایرانی جلوه های گوناگونی از این شاخصه ی فرهنگی را در شعر خویش باز تابانده است. شادی و نشاط در شعر و اندیشه ی حافظ، محصول و معلول شرایط گوناگون تاریخی، اجتماعی، فكری و شخصیتی هم چنین تحت تاثیر اقلیم و جغرافیایی محل زندگی شاعر بوده است. در این مقاله بر آنیم تا با بازخوانی دیوان حافظ، بسترها زمینه هایی چون شخصیت حافظ، ایران باستان و شاهنامه فردوسی، عشق، مكتب، خیام، طبیعت و روحیه مردم شیراز و.. كه نقش مهمی در تمایل حافظ به شادی و فراخوانی به شادی دارد واكاوی و ارزیابی كنیم.